مرغ را غاز میکردیم
ما فقط یک شبی را ز بر کردیم
ماکه چون خر،به جرات خطرکردیم
ما که افسانه گشته است تغییرمان
ما ز اصلاح لیبی شرر کردیم
ما که اتش بهانه میدیدیم
ما که خود لای گل تا کمر کردیم
یک به یک،با خودی اگرچه مشکل بود
ما شدیم و همسایه را خبر کردیم
من به تو عذز خواهی بده کارم
ما به کثرت شبی تا سحر کردیم
این شعار بالا نشینان است
ما کمر را جلویش دمر کردیم
گربه را غرق شادی اگر دیدی
ما که در عمق رویا سفر کردیم
گاه دریاچه بی سبب بشد دریا
ما که این بی سبب را خزر کردیم
نازنین من
نا زنین ما که نازترین ما هستی و بین ما خود نمیایی میکنی
اگر چه قدرت را ما نمیدانیم
ما که هستیم
اصلا ما نیستیم هنگامی که تو هستی
تو اگرباشی دیگر نیازی به مانیست که بخواهیم باشیم
عزیز من.
خاطرم که نیست بچه بودنم را
ولی تورا بالای بستر بیماریم یاد می اورم
نشسته بودی.
دغغه ات من بودم و نفس کشیدنم که خدا را شاهد دغدغه ی من هم غمی بود که در چشمانت میدیدم.
در بسترم بر خود شاشیدم و پیاپی مشستی و
لطیفه های برادرانم در این حالم تو رامیخنداند.
ان لبخند تلخ تو من را خوشحال میکرد
که لا اقل ظاهرش خندان است.
ولی دلت برایم اتش بود و سوزان تر ازآتشی نیست
حتی جهنم.
مادرم
تو را قدر شناسی کردم(لا اقل به زبان) و اینم اشتباه است ولی دگر بیش از این تواتنش نیست.
میخواهم سرت را جلوبیاوری تا توی گووشت به گووویم
جلو بیاور
جلوتر
.
.
گول خردی.
بووست کردم
دووستت دارم.
از پیشم نری ها!!!
كه تو را كم مياورم بي تو و دست خالي ميشوم
تنها با خودم ميمانم كه هيچم و ارزش نيست مرا.
جدايم ميشوي
از من رهايم ميشوي
به خيالت دل تنگ ميشوم،ساده ي من؟؟؟
زرشك.
من زرشك ميشوم.
من زِ رشك بودنت در جايي ديگر كبود ميشوم.
چون لبوي دست فروش داغ ميشوم.
دهن سوز ميشوم.
به راستي تو كداميني كه در زير درخت نشسته ام
و به فكر تو باد را حس ميكنم.
باد تويي؟
يا اني كه در گوشم خارش ايجاد ميكني؟
يا تلخي شكلاتي
يا لولوي بچه هايي
يا آل، زاوو يي؟؟
همه تويي . چون همه مفيدند و
مفيد تويي چون ديگرش نميتواني باشي.
زمين را چه غلط ها كه بخواهد جاي پاي تو باشد.
همان اولم ميدانستم بزرگي
چرا ديگر بهشت را له كردي؟؟
كمترين جا براي جاي پاي تو آنجاست.
بدون منت.
از پیشم نری ها!!!
